![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/drzubaidi.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2010\/11\/vac21.jpg?ssl=1\" "\\"vac2\\"")
<\/a>\n<\/strong><\/p>\n
S: \u201cSaya telah difahamkan bahawa sesetengah vaksin seperti vaksin untuk polio boleh menyebabkan penyakit tersebut dan bukan mencegahnya. <\/em><\/strong>Bagaimanakah boleh saya mengetahui jika anak saya berisiko untuk mendapat penyakit tersebut? Adakah lebih selamat jika anak saya langsung tidak mendapat sebarang vaksin?\u201d<\/em><\/strong> <\/em><\/p>\n Hampir semua kanak-kanak di negara ini telah menerima vaksinasi terhadap beberapa penyakit yang berbahaya. Dahulu, sebelum terdapatnya vaksin, beribu-ribu kanak-kanak telah menjadi lumpuh setiap tahun akibat polio.<\/p>\n Rubella pula menjadi punca kecacatan kelahiran pada bayi baru lahir dan akhirnya menyebabkan kecacatan mental pada kanak-kanak tersebut.<\/p>\n Di samping itu, dahulu difteria merupakan punca utama kematian kanak-kanak sekolah. Sebelum pengenalan imunisasi Haemophilus influenzae B (Hib) pada tahun 2002, kuman Hib merupakan punca utama penyakit meningitis (jangkitan pada selaput otak) yang telah menyebabkan ramai kanak-kanak mengalami kecederaan otak yang kekal.<\/p>\n Batuk kokol yang juga dikenali sebagai \u2018penyakit batuk 100 hari\u2019 pula telah membunuh ramai kanak-kanak, paling banyak sekali yang berumur di bawah 1 tahun.<\/p>\n Sememangnya, kanak-kanak telah mendapat lebih banyak kebaikan daripada vaksinasi berbanding dengan program pencegahan penyakit lain yang terdapat dalam sejarah perubatan.<\/p>\n Kini, oleh sebab vaksinasi begitu berkesan dan sudah hampir membasmi kebanyakan penyakit yang serius, ada sebilangan ibubapa yang mula bertanya dan memikir semula jika ia benar-benar bermanfaat.<\/p>\n Adakah vaksin masih diperlukan? Adakah kebaikannya masih melebihi segala risiko yang dibawanya? Jawapan kepada kedua-dua soalan ini ialah YA.<\/p>\n Sebenarnya, penyakit yang berpunca dari virus serta bakteria dan boleh dicegah dengan vaksin masih lagi menjangkiti ramai kanak-kanak di negara kita atau dengan mudah boleh menjadi suatu wabak yang merbahaya.<\/p>\n Kita tidak boleh duduk diam serta berpuas hati dengan kejayaan menangani penyakit-penyakit merbahaya ini; sebaliknya, kita perlu sentiasa berwaspada.<\/p>\n George Santayana telah menulis pada tahun 1905: \u201cMereka yang tidak ingat akan kesilapan masa silam akan bakal mengulanginya semula\u201d (\u201cThose who cannot remember the past are condemned to repeat it).<\/p>\n Sebenarnya, kita mengambil risiko dalam apa jua yang dilakukan, termasuklah aktiviti-aktiviti yang lazim. Contohnya, kita memakan sarapan pagi walaupun setiap tahun, kira-kira 200 orang mati kerana makanan tersekat dalam trakea (tenggorok).<\/p>\n Kita masih lagi melakukannya kerana kebaikannya mengatasi akibat buruknya. Oleh itu, persoalan yang sebenarnya perlu ditanya mengenai vaksin ialah, \u201cAdakah kebaikan vaksin dapat mengatasi segala risiko kesan sampingannya?\u201d<\/p>\n Cara yang terbaik untuk menjelaskannya ialah dengan menggunakan contoh vaksin yang mempunyai paling banyak kesan sampingan, iaitu vaksin pertusis atau batuk kokol.<\/p>\n Vaksin pertusis yang lama kerap dikaitkan dengan kesan sampingan. Ini telah mengakibatkan sesetengah ibu bapa enggan memberikan vaksin tersebut kepada anak mereka.<\/p>\n Oleh kerana publisiti negatif tentang vaksin ini, negara Jepun telah berhenti menggunakannya pada tahun 1975. Berikutan dengan ini, terdapat 13,000 kes batuk kokol serta 113 kematian. Sebelum tahun 1975, hanya terdapat 400 kes dan tiada seorang pun kanak-kanak yang mati akibat vaksin pertusis!<\/p>\n Ini jelas telah membuktikan bahawa kebaikan menerima vaksin sememangnya dapat mengatasi segala kesan sampingannya. Kini, ibu bapa tidak perlu runsing memikirkan vaksin yang perlu diberikan kepada anak-anak mereka. Ini kerana vaksin pertusis yang baru kurang mempunyai kesan sampingan dan ianya boleh diberikan kepada semua kanak-kanak.<\/p>\n Mengenai polio pula, terdapat dua jenis vaksin. Yang pertama adalah vaksin poliovirus dimana virusnya hidup tetapi lemah. Ia biasanya dititiskan ke dalam mulut kanak-kanak (vaksin polio oral atau OPV).<\/p>\n Jenis yang kedua pula ialah vaksin poliovirus yang telah mati dan jenis ini biasanya diberikan dalam bentuk suntikan (vaksin polio tidak aktif atau IPV). Imunisasi lazim secara \u2018OPV\u2019 telah dilakukan di Malaysia sejak tahun 1972. Program ini amat berkesan dan kini tiada sebarang kes polio di Malaysia sejak kes yang terakhir, pada tahun 1985.<\/p>\n OPV telah dipilih untuk digunakan kerana ia amat berkesan, senang diberi, murah dan menyebabkan imuniti seumur hidup. Walaupun demikian, OPV dikaitkan dengan satu kesan sampingan yang amat jarang berlaku tetapi berbahaya.<\/p>\n Lebih kurang 1 dalam sejuta kanak-kanak yang diberikan dos pertama mungkin mendapat penyakit tersebut. Ini bermakna kanak-kanak tersebut akan menjadi lumpuh akibat polio. Ini dikenali sebagai Kelumpuhan Poliomielitis Akibat Vaksin (Vaccine Associated Paralytic Poliomyelitis <\/em>(VAPP)).<\/p>\n IPV memberikan manfaat yang sama dengan OPV, iaitu keberkesanan serta imunisasi seumur hidup serta. Tambahan pula, IPV adalah lebih selamat kerana ia tidak menyebabkan VAPP.<\/p>\n Oleh kerana kemajuan dalam teknologi serta cara pengeluaran vaksin, IPV kini boleh diberikan dalam suntikan yang sama dengan vaksin-vaksin lain yang lazim diberikan. Kini satu kombinasi vaksin gabungan IPV dengan vaksin difteria, pertusis, tetanus dan Hib (vaksin 5-dalam-1) dapat diberikan dalam satu suntikan sahaja.<\/p>\n